سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
92
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قول سيد مرتضى راجع است . قوله : و جنح اليه العلامة : كلمه [ جنح ] به معناى [ مال ] بوده و ضمير در [ اليه ] به قول سيد مرتضى عود مىكند . قوله : و هو قوى مروى : ضمير [ هو ] بقول سيد مرتضى راجعست . مؤلف گويد : روايتى كه دلالت بر اينقول مىنمايد قبلا نقل نموديم . قوله : و يؤيّده الحكم السابق : ضمير منصوبى در [ يؤيّده ] بقول سيد مرتضى راجع بوده و مقصود از [ حكم سابق ] حكمى است كه در كتاب طلاق ذكر شد . قوله : و جواز تزويجها بعدها : ضمير در [ تزويجها ] به معتدّه راجع بوده و ضمير در [ بعدها ] به عدّه عود مىكند . قوله : و لو لم يطلب كذلك : يعنى اگر در ضمن چهار سال از غائب تفحّص نكردند . قوله : يكتفى انتظاره : يعنى انتظار غائب بدون اينكه فحص از آن معتبر باشد . قوله : و هو مروى ايضا : مؤلف گويد : كلمه [ مروى ] اشاره است به روايتى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 17 ) ص ( 584 ) به اين شرح نقل فرموده است : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى بن عبيد ، از يونس ، از سهل ، از علىّ بن مهزيار قال : سئلت ابا جعفر الثانى عليه السلام عن دار كانت لامرأة و كان لها ابن و ابنة ، فغاب الابن فى البحر و ماتت المرأة فادعت ابنتها انّ امّها كانت صيرت هذه الدّار لها